Indukcje – Teatr MAAT (Lublin)

‘W jednym dniu zmienia się wszystko – następuje przeorganizowanie porządków i przebiegunowanie życia. Podczas jednego popołudnia wszystko zatrzymuje się, pęka i ustala się nowy bieg rzeczy. Spotkanie staje się rozstaniem, a rozstanie spotkaniem. ‘ // Pozycją wyjściową do tworzenia tej choreografii było pojęcie gr. hezychia – pojęcia odwołującego się do oczyszczenia i w konsekwencji do niedostępności zmysłów dla świata zewnętrznego. Hezychia określana przez Martina Shwitsh’a ‘ciężką egzystencją’ jest drugą stroną umysłu człowieka – podobnie jak w zen – otwartą i przez to pustą, medytującą formułą bytu która przekracza próg poznania. Pojęcie Hezychii określa też bezruch, spokój, ciszę. // Jedną z inspiracji w procesie tworzenia choreografii i dramaturgii spektaklu była postać argentyńskiej tancerki – owładniętej obsesją ślepoty – która świadomie zrezygnowała z używania wzroku podczas występów na scenie oraz w życiu – w wyniku czego zginęła śmiercią tragiczną potrącona przez samochód. Spektakl podejmuje dyskurs z poczuciem osamotnienia, lęku przed ciemnością i samotnością – nawiązując do postaci Alvarez Ortega.

Indukcje - Teatr MAAT (Lublin) - fot. P. Wyszomirski

„Siadamy przy stole. Patrzę na Ciebie. Odpowiadasz mi. Tak toczy się gra. Oto wszyscy jesteśmy w tym pokoju”
„Sprowadzona do minimum ruchowego choreografia w zestawieniu z pracą ciała ukierunkowanego na proces i przekroczenia fizyczne jest wynikiem spotkania Tomasza Bazana i Honzu Takamoru. Artyści przez kilkanaście dni improwizowali na ulicach Berlina, tworząc zarys choreografii nastawionej na obserwację zarówno tego, co rodzi się w środku, jak i tego, co przychodzi z zewnątrz. Powstał zespół sekwencji ruchowych, wynikających bezpośrednio z przestrzeni miejskiej. Zaadoptowany na nowo przez Tomasza Bazana (Hoznu Takamoru po długiej kontuzji nie wrócił już do tańca) tworzy laboratorium ruchowe, które, wykorzystując choreografię konceptualną, porusza zagadnienia pustki, samotności i tożsamości. W spektaklu można odnaleźć wpływy zarówno baletu klasycznego, jak i tańca butoh” Marian Milczarewski.

Indukcje - Teatr MAAT (Lublin) - fot. J. Holcgreber

Indukcje

reżyseria, choreografia, taniec: TOMASZ BAZAN z udziałem JACKA PONIEDZIAŁKA (Nowy Teatr)
koncepcja przestrzeni: TOMASZ BAZAN i MARTIN SHWITSH
muzyka: TOMASZ KREZYMON
video: MONIKA KOTECKA
konsultacje choreograficzne: HONZU TAKAMORU TANIA ANDROWSKA oraz MARTIN SHWITSH
grafika: PATRYCJA PŁANIK
realizacja światła/dźwięku/video: MACIEK POŁYNKO

Zrealizowano ze środków – FUNDACJA CIAŁO/UMYSŁ – KUNST GILLIAN GALLERY BERLIN – TEATR MAAT PROJEKT oraz wsparcia VINCENTA GIANNI – prapremiera: FESTIWAL CIAŁO UMYSŁ 29 września 2010 : Teatr IMKA – WARSZAWA